تبلیغات
وبلاگicon
شولم پیکچر
 
 
پیغام مدیر :
با سلام خدمت شما بازدیدكننده گرامی ، خوش آمدید به سایت من .به صفحه اصلی وبلاگ بروید بعد از مشاهده لینک کانال شولم پیکچر به کانال شولم پیکچر بپیوندید..
 
 
پربازدیدترین مطالب

کد پربازدیدترین

گِردو
نوشته شده در سه شنبه 21 شهریور 1391
ساعت : 10:02 ب.ظ
نویسنده : Eng Mohammad Reza
امگا – ۳ موجود در گردو از بروز حمله قلبی جلوگیری می‌کند

گِردو

گردو
علاوه بر اینکه یک میوه خوشمزه است مزایای فراوانی برای سلامتی دارد که یکی از مهمترین آنها وجود چربی امگا – ‌٣ در گردو است.
مطالعات جدید نشان می‌دهد که گردو حاوی اسید‌های چرب امگا – ‌٣ است. ماهی شناخته شده‌ترین منبع این گروه از چربی‌های مفید است اما گردو حاوی نوع امگا – ‌٣ با عنوان اسید آلفا لینولینک (ALA) است.
به گفته محققان و کارشناسان تغذیه مصرف بالای این اسید چرب فرد را در برابر حمله قلبی محافظت می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد که ‌٢ گرم در روز اسید آلفا لینولینک که در یک اونس گردو یافت می‌شود،
برای دستیابی به این مزایا کافی است.
مغز گردو دارای چند اسید آلما، مقدار کمی اسانس، اگزالاک آهک و ویتامین‌های A، B ،D و E است. این میوه همچنین ‌١٢ درصد ارسینک دارد.
برگ درخت گردو نیز دارای ‌٣ درصد اینوژیت، اسید الاژیک، اسید گالیک و اسانسی با بوی مخصوص و مقداری پارافین، تانن، مواد چرب و املاح معدنی از قبیل باریوم، منیزیم، پتاسیم، کلسیم و کاروتن است.
به علاوه پوسته گوشتی میوه سبز گردو دارای امولسیون، قند و اسید‌های آلی از جمله اسید سیتریک، اسید مالیک، فسفاتها و اگزالات کلسیم است. لازم به ذکر است که عصاره برگ این درخت
خاصیت میکروب کشی و باکتری‌کشی دارد.
ادامه مطلب
:: مرتبط با:
:: برچسب‌ها: سایتgerdoo.net , اس ام اس باحال , اس ام اس ورزشی , دانلود آهنگ خداحافظ علیرضاروزگار , شولم ,
 



معنای کلمه کادوس بروایت مورخین
نوشته شده در یکشنبه 19 شهریور 1391
ساعت : 09:50 ق.ظ
نویسنده : Eng Mohammad Reza

بروایت مورخین ، کادوس نام قومی کهن پیش از هخامنشیان بود که در حاشیه جنوبی دریای کاسپین امروزی میزیستند.

درباره خواستگاه ، نژاد و گستره زندگی کادوسیان - که از اقوام باستانی گیلان به شمار می روند - دیدگاههای گوناگونی ابراز شده است .

پلوتارک ، نویسنده ی پرآوازه یونان باستان کادوس را سرزمینی کوهستانی با راه های دشوار معرفی نمود که همیشه ابر آسمانش را پوشانده و در جنگل هایش سیب و گلابی خودرو می روید.

استرابون ، جغرافیدان یونانی  زیستگاه کادوسی ها را بلندی های کوهستانی بخش باختری و نیز قسمت جلگه ای گیلان می دانست .به گفته برخی جغرافی دانان کوهستانهای شمالی و جنوبی دره ی سپید رود ، زیستگاه طوایف کادوسی به شمار می رفت . بسیاری از مورخان و جغرافی دانان اقوام جنوب دریای کاسپین ، از جمله کادوسیان را از ساکنان نخستین و بومی ایران  دانسته اند.

«ساکنان اولیه ایران که اولاد آنان هنوز در گیلان و مازندران در نواحی جنگلی سواحل کاسپین یافت می شوند... به وسیله اقوام بادیه نشین آریایی زبان... از سرزمین خود رانده شدند .. و این امر قرنها ادامه داشت»  سرتیپ پور : ۱۳۵۶ ،ص ۱۰۶.

پلین ، مورخ سده ی اول میلادی کادوسیان و گل ها (گیل ها) را قوم واحدی می داند .

دیاکونوف ، کادوسیان را تیره ای از یک قوم ساکن  در جنوب دریای کاسپین معرفی می کند. وی کادوسیان را - که در منابع ارمنی کاتی شیان نامیده شده اند - قبیله ای مهم و مستقل می داند که در کوههای جنوب رود ارس  ، در ناحیه ای میان گل ها و کاسپیان زندگی می کردند .


:: مرتبط با:
:: برچسب‌ها: نام شناسی و واژه ها , کادوسیان , دریای کاسپین , اس ام اس دوست داشتنی , اس ام اس عاشقانه , اس ام اس دلتنگی , شولم ,
 



ورزا جنگ_گاونر
نوشته شده در چهارشنبه 15 شهریور 1391
ساعت : 01:30 ب.ظ
نویسنده : Eng Mohammad Reza
تصویر گاوِنَر(وَرزا) محلی در ارتفاعات روستای شولم
وَرزا(گاونر)


یکی از سرگرمی‌های روستاییان، به ویژه مردان،‌ “ورزا جنگ” است. ورزا جنگ در محوطه‌ای باز در علفزارهای طبیعی و بزرگ انجام می‌شود. اگر در چنین مکانی ورزا جنگ میسر نباشد، محدوده‌ای از شالی‌زار را برای این‌کار هموار و سفت می‌کنند. گاونر (ورزا )را از زمانی که گوساله است برای جنگیدن آماده و تربیت می‌کنند. سه تا پنج سال طول می‌کشد تا گوساله آماده‌ی جنگیدن شود. گوساله‌ای را برای جنگیدن انتخاب می‌کنند که قوی‌تر باشد. معمولاً یک نفر در خانواده مسئول پرورش گوساله می‌شود تا او را پروار و تیمار کند. گوساله‌ای را که برای جنگ انتخاب می‌شود، جدای از گوساله های دیگر نگهداری‌می‌کنند. او را با گاوان نر مواجهه می‌دهند تا شجاع و نترس بار بیاید و گاه با گاوهای ضعیف‌تر شاخ در شاخ شود و اعتماد به نفس پیدا کند. زمان ورزاجنگ بعداز دروی شالی  و معمولاً از آخر تابستان تا دومین یا سومین ماه پاییز است. روز جنگیدن گاوان نر با توافق صاحبان آن تعیین می‌شود.

روز ورزاجنگ به علاقه‌مندان روستایی اعلام می شود. در روز معین همه‌ی مشتاقان دور تا دور میدان جنگ جمع می‌شوند. قبل از شروع برنامه، آنانی که گاوان نر جنگی دارند با هم گفت‌و گو می‌کنند که کدام گاوها باهم بجنگند و هرکسی سعی می‌کند گاوش با گاو ضعیف‌تری مقابله کند، تا پیروز میدان و برنده‌ی شرط بندی باشد.افراد حاضر در میدان جنگ هم روی گاوهای مورد نظرشان شرط بندی می‌کنند و پول شرط بندی را به امانت نزد فردی مورد اعتماد قرار می‌دهند، تا پس از پایان جنگ، پول را بین برندگان تقسیم کند. دو گاو نر جنگی را در حالی‌که ریسمانی به گردن و شاخشان بسته‌اند به میدان می‌آورند. بعد دو گاو را به هم نزدیک و شاخ در شاخ می‌کنند. پس از شاخ در شاخ شدن گاوها طناب آنها را باز می‌کنند، تا حیوانات با یکدیگر بجنگند.  امروزه کمتر این‌کار را انجام می‌دهند. اگر گاوی ضمن جنگیدن به حریف پشت کند و فرار را به قرار ترجیح دهد بازنده است. در گذشته گاو قوی‌تر سر در پی گاو گریزپا می‌کرد و او را با ضربه‌های شاخ‌هایش از پا در می‌آورد و خونین و مجروح می‌کرد. در پایان مراسم، پوست حیوان مجروح را در می‌آوردند و گوشتش را در همان محل می‌فروختند، امروزه گاو برنده را می‌گیرند تا به گاو زخمی و بازنده، آسیبی وارد نکند. در زمان گذشته، صاحب گاو نر برنده، علاوه بر دریافت جایزه شرط‌بندی، از مردم میدان هم دوران می‌کرد ( به دور مجلس گردیدن و پول و هدایای مجلسیان را جمع کردن ) و گاه دوبار دوران می‌کرد که امروز کمتر معمول و متداول است و برنده فقط به همان جایزه اکتفا می‌کند. نمایش “ورزاجنگ”هنوز هم در روستاهای گیلان اجرا می‌شود و روستاییان زیادی به این بازی علاقمندند. ورزاجنگ از جمله مراسمی است که در گذشته گاه در عروسی‌ها نیز بدون شرط بندی برگزار می شد.


:: مرتبط با: اخبار روستا , روستا شناسی , ورزا جنگ_گاونر ,
:: برچسب‌ها: رسومات روستاهای گیلان , سرگرمی روستائیان گیلان , فرهنگ روستاهای گیلان , ورزا جنگ ,
 



بافت جوراب محلی در روستای شولم
نوشته شده در دوشنبه 13 شهریور 1391
ساعت : 09:45 ق.ظ
نویسنده : Eng Mohammad Reza
این هنر در تمام نقاط تالش رواج دارد و زنان به طور فصلی در روستاهای اطراف به كار جوراب بافی توسط میل‌های ساده‌ی بافتنی ، كاموا و پشم مشغول هستند. گاهی اوقات در حین كار و گاهی بعد از اتمام كار نقش و نگارهایی توسط همان نخ‌های رنگی كاموا بر روی كار می‌اندازند. این تولیدات بیش‌تر جنبه‌ی خودمصرفی دارد و فروش آن گاهی در فصل تابستان و آمدن مسافران به این منطقه است.بافت جوراب با پشم گوسفند

 بافت جوراب پشمی از صنایع رایج در مناطق کوهستانی است که بدلیل سردی هوای این مناطق کماکان رونق دارد. زنان روستایی در روزهای گرم تابستان در حیاط خانه دور هم جمع می شوند و به بافت جورابها می پردازند. در زمستان این فعالیت در اتاقهای گرم خانه انجام می شود. بافت این پوشاک علاوه بر اینکه یک سرگرمی تلقی می شود، منبع درآمدی برای خانواده نیز، به حساب می آید. این جورابها هم به صورت ساق کوتاه و هم به صورت ساق بلند بافته می شوند.
*برای دیدن عکس های بیشتر از جورابهای محلی و همچنین طریقه رنگ کردن نخ های جوراب کلیک کنید*
:: مرتبط با: بافت جوراب محلی ,
:: برچسب‌ها: جوراب بافی , جوراب بافی با کاموا , نقش کردن جوراب با نخ های رنگی , طریقه رنگ کردن نخ ها , شولم , روستای زیبای شولم ,
 



جشن حنابندان تالشی_روستای شولم
نوشته شده در یکشنبه 12 شهریور 1391
ساعت : 06:17 ق.ظ
نویسنده : Eng Mohammad Reza
آداب و رسوم:

این جشن كه مراسم خداحافظی عرو س است ،در آخرین شبی كه عروس به طور رسمی

در خانه پدرش به سر می برد برگزار می گردد.
در این مراسم به فرا خور حال پدر عروس و داماد ،با شام و شیرینی و یا هر دو از مدعوین پذیرایی می شود . در این شب از خانه داماد هفت سینی با حنا و شمع و شیرینی به خانه عروس فرستاده می شود.
در حالی كه سینی بر سر خواهر بزرگ داماد قرار دارد وارد مجلس می شود و بعد طلاجات عروس و دیگر وسایلی كه در اسباب واچینی خریداری شده به حاضرین نشان داده شده و طلاجات به گوش و دست و گردن عروس انداخته می شود .
 سپس دست عروس و داماد حنا می گذارند و حنای اضافی را نیز میان مجلس می گردانند و همه ی خانم ها بر می دارند .
البته اگر به دوشیزگان نیز تعارف كردند نباید بر دارند . زیرا در این صورت در مجلس نجوای بلند می شود و همه در گوش می گویند فلانی شوهر می خواهد.


:: مرتبط با: اخبار روستا ,
:: برچسب‌ها: جشن و عروسی محلی شمال کشور , آداب و رسوم جشن عروسی تالش نشین , حنابندان تالش ,
 



نقش و نگار لباسهای محلی گیلان
نوشته شده در شنبه 11 شهریور 1391
ساعت : 12:52 ب.ظ
نویسنده : Eng Mohammad Reza
استان چهار فصل گیلان علاوه بر زیبایی های طبیعی، از جلوه ای خاص در پوشاک زنان برخوردار است که با بهره گیری از رنگهای طبیعت در کمال یک رنگی، رنگین کمانی از لطافت و زیبایی را با خود به همراه دارد.
پوشاک و لباس محلی زنان ازجمله جذابیتهای بومی استان گیلان است و زنان گیلانی از جمله زنان ایرانی هستند که هنوز به پوشاک سنتی و محلی خود پایبند و از آنها در بیشتر اوقات و بخصوص در جشنها و مجالس عروسی استفاده می کنند.
پوشاک بانوان گیلک دارای تنوع و جلوه خاصی است. از بین آنها پوشاک زنان قاسم آباد، شاخص ترین پوشاک از لحاظ تنوع و سلیقه در منطقه است. این پوشاک 10 تکه است که شامل لچک، چارقد، پیراهن، جلیقه، یل و کت، تنبان یا شلیته، جوراب، چاروق، چادر کمر و عرقچین می شود.

لچک و چارقد زنان این منطقه، تزئیناتی از نوارهای الوان در قسمت جلو دارد و از پارچه مشکی تهیه می شود و با شیوه خاصی به سر زنان بسته می شود.
پیراهن زنان مسن بلند است، اما پیراهن جوانان تا حدودی کوتاه است به طوری که تا نیمه اندام ادامه دارد. معمولا در جلو پیراهن چین های موازی و عمودی تعبیه شده است.
یل از پارچه مخمل تهیه می شود، قد آن کوتاه و فاقد یقه است. جلو یل از هم باز و با سکه های زیاد تزئین می شود. کت زنان کوهستان گیلان از پارچه های مخمل الوانی تهیه می شود.

یک کارشناس صنایع دستی گیلان، گفت: لباس‌های سنتی و محلی گیلان، میراث جهانی ایران است كه باید به عنوان یك هویت ملی حفظ شود.
کارشناس صنایع دستی گیلان، پیش ‌سینه، زیگزاگ و ناخنك نوارهایی كه به شكل زیگزاگ روی لباس دوخته می‌شود را از جمله نشانه‌های لباس محلی این استان دانست.

برگرفته ازشمال فردا و لاهیگ

:: مرتبط با:
:: برچسب‌ها: طرح لباس محلی شمال کشور , لباس های محلی گیلان , تهیه و خرید لباس های محلی , پوشش زنان گیلانی ,
 



زندگی تالشون
نوشته شده در شنبه 11 شهریور 1391
ساعت : 01:20 ق.ظ
نویسنده : Eng Mohammad Reza
زندگی تالشون عالمی دیگهَ دارۀ...
بهارُ گیریهَ دارۀ...
کوه اَلالهَ دارۀ...
وَقتی کۀ کُوچ کَرَم شَم گاهِن چۀ مزَ دارۀ...
نُمزَدی دَسی گِتهِ یۀ حالی دیگۀ دارۀ...
کیلهَ بشۀ نَنَه بوأ،جخس جخسِ مَوا،مَغریبی دَعوا بوأ،چمۀ دیلی را بوأ...
*****************************************************************
از دَستهِ چَمهَ دشمِنون بهِ بشَم پیشَ خدا...
فاصِلَه ی بیگِرَم ببَم یَندنَ جدا...
شالهَ خَلا دَکَرَم بَندی تکی وا بَرَم یَندی دَسی بیگِرَم برُن دیلَه جا بَرَم
شالهَ خَلا دَکَرَم بَندی تکی وا بَرَم یَندی دَسی بیگِرَم خرُن دیلَه جا بَرَم
کیلهَ بشۀ نَنَه بوأ،جخس جخسِ مَوا،مَغریبی دَعوا بوأ،چمۀ دیلی را بوأ...

:: مرتبط با:
:: برچسب‌ها: شعر تالشی , شعر زندگی تالشون , شعر محلی تالشی , زندگی تالشون ,
 



 

 


 
 
 
 
کسب درآمد پاپ آپ مطالب جالب و خواندنی